Studnie opuszczane

Rodzaje studni opuszczanych to:

• studnie murowane
• studnie betonowe
• studnie żelbetowe
• studnie prefabrykowane.

Studnie opuszczane mogą być wykonywane na budowie (murowane, betonowe, żelbetowe) albo w zakładzie prefabrykacji i transportowane na teren budowy.

Istnieje kilka metod opuszczania studni, najczęściej w zależności od rodzaju gruntu i jego stopnia nawodnienia.

1.Opuszczanie studni „na sucho”

Metoda ta opiera się na umieszczeniu studni na poziomie terenu. Krawędź stanowiąca nóż studni podpierana jest specjalnymi belkami. Opuszczanie odbywa się etapami, podzielonymi na 3 lub 4 metrowe. Grunt z wnętrza studni wydobywany jest na sucho: ręcznie przez robotników wewnątrz studni, a urobek transportowy jest w pojemnikach na poziom terenu lub przy pomocy sprzętu budowlanego, tj. Koparek umieszczonych we wnętrzu studni i dźwigów budowlanych, które umieszczone są na poziomie terenu.

Opuszczanie studni metodą „na sucho” może zostać przeprowadzane przy odpowiednich warunkach gruntowych, tj. w przypadku, gdy grunt nie jest przesycony wodą lub jeżeli wodę w gruncie można usunąć albo przynajmniej obniżyć jej zwierciadło.

2.Opuszczanie studni w terenach nawodnionych

Jest to metoda opuszczania studni w terenie nawodnionym, poprzez wydobywanie urobku przez tzw. bagrowanie.

W metodzie tej grunt wybierany jest z poziomu terenu specjalnym sprzętem budowlanym. Podczas wydobywania urobku z wnętrza studni, następuje stopniowe osiadania, czyli zagłębianie się studni pod wpływem jej własnego ciężaru lub przy pomocy specjalnie dokładanych obciążników.

Studnie w miarę ich zagłębiania można nadbudowywać różnymi sposobami, tj. np. poprzez nadbudowywanie ścian betonując, wcześniej wyciągając deskowanie w górę albo przez murowanie ścian z cegieł lub dokładanie gotowych elementów prefabrykowanych.

Wykonywanie dna studni

Dno studni wykonywane jest różnymi metodami w zależności od nawodnienia terenu. W terenie nawodnionym dno wykonywane jest metodą betonowania podwodnego, przez co zostaje utworzony korek, który oddziela studnię, a konkretnie jej wnętrze od istniejących wód gruntowych. Po zabetonowaniu dna i jego stwardnieniu, pozostałą wewnątrz studni wodę odpompowuje się tworząc szczelną, suchą studnię.